Erica Op Reis / NPO Omroep MAX

Erica Terpstra bezocht de Grand Canyon en vond het maar zozo

'Wat mij betreft kunnen we door hoor, jongens'

“We staan hier op een naar het schijnt uniek natuurverschijnsel: de Grand Canyon.” Presentatrice Erica Terpstra bezocht het wereldberoemde nationale park in Amerika. “Het waait hier wel een beetje. Dat is zo naar met die open plekken altijd.”

“Kijk, daar is het veel minder hoog dan hier”, zegt de presentatrice terwijl ze naar de vallei wijst. “En daar gaat dat watertje waar iedereen het maar over heeft. Een heuse rivier. Als je van dit soort dingen houdt is dat natuurlijk leuk.” Volgens de presentatrice van omroep Max is het wel aardig om een keertje te zien. “Ja, het is ‘grand’ en het is ook een ‘canyon’. Geen woord aan gelogen.”

Terwijl de cameraman sfeerbeelden schiet, gaat Terpstra alvast in de auto zitten. “Wat mij betreft kunnen we door hoor, jongens.”

Het monumentale werk 100 jaar De Speld Deel I is nu verkrijgbaar, bestel het hier
9 van de 10 tandartsen raden dit boek aan.


Uw reactie telt. Juist nu.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

gravatar

In het water…
Als ze maar kan aarden dan is er natuurlijk vergeleken bij alles niet iets aan de hand. Hooguit een doorgezakte zitting.

(0) ^
gravatar

Het mooie van de bergen van de Grand Canyon is het beeld van de afgrond erachter en de manier waarop het landschap door erosie is afgevlakt. Als het mistig is kun je noch als politica noch als kiezer de afgrond zien.

(6) ^
• Reageer
gravatar

Ze haastte zich naar de auto om verder te lezen in het monumentale jublileumboek van De Speld.

Over de duvel er mee speelde, was ze net toegekomen aan de het artikel dat Steven van der Jagt op 2 april 2010 schreef in De Speld: “De Grand Canyon ter hoogte van het dorp Herpes Junction vormt gedurende ruim twee uur het decor van de film.”

Zie verder: http://tinyurl.com/y8d6da7e

(2) ^
• Reageer
gravatar

Sorry, ik moet toegeven dat ik degene was die hier roet in het eten heeft gegooid. Op dat moment stuurde ik haar een appje waarin ik aankondigde dat ik mijn memoires in een boek ga vervatten. Over inzakkingen in de bodem van Groningen en zo. Ik snap dat je na zo’n aankondiging even geen interesse meer hebt in wat beekdalletjes in Amerika.

(0) ^
• Reageer