Utrecht University Library / Youtube

Studenten zijn het zat: deadline altijd één dag te vroeg

Veel studenten zijn helemaal klaar met de data waarop ze van de universiteit hun opdrachten moeten inleveren. Volgens de studenten is de deadline altijd één dag te vroeg.

“Als ik gewoon eens één dag extra zou krijgen”, verzucht sociologie-studente Tirza (20). “Nu moet ik m’n opdrachten vaak inleveren op dezelfde dag dat ik er aan begin. Dat kan gewoon niet. Ik geloof dat veel studenten zo mooie cijfers door de neus worden geboord.”

Bedrijfskunde-student Tim (22) vult aan: “Universiteiten voeren een stompzinnig uniform beleid: zelfs voor een masterscriptie van veertig pagina’s krijg je niet die dag extra om eraan te werken. Het moet dan echt af op 20 juni. Ik weet nu al dat als ik op 20 juni naar de bieb ga om me eens in de opdracht te verdiepen, ik in tijdnood kom. Erg eigenlijk.”

Voor psychologie-student Raymond (34) mag de deadline nog wel wat later: “Ik zit vaak ‘s nachts aan m’n opdracht en dan denk ik bij mezelf: mocht ik het maar overmorgen inleveren. Kon ik nu nog even een film kijken.”


Uw reactie telt. Juist nu.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

gravatar

Ach ja., millenniums. Die gasten zijn alleen maar bezig hoe ze over komen op de sociale media. Verantwoording af leggen in de echte wereld doet er niet zo toe.

? Ik word ge-like-d dus ik besta.?

Corrie

• Reageer
gravatar

Eergisteren heb ik eindelijk mijn reactie gepost, maar kennelijk is die zoekgeraakt. Volgende keer beter.

gravatar

Ja, Mieke. Het onderwijs weet nooit de nadelen van de opvoeding goed te maken, integendeel die worden ermee verergerd. Ook als je kinderen privé onderwijs krijgen; het nadeel daarvan is dat ze geen enkele sociale intelligentie hebben.

gravatar

Sociale controle. De roddel is hier zo fenomenaal, overal een mening over hebben, dat je vanbinnen dezelfde commentaren al hoort bij iedere stap of gedachte die je doet of hebt. Allemaal heel erg voorspelbaar. Maar door je meditatie op een dag draait het allemaal wat bij naar een iets sympathieker richting, meestal uit zich dat naar de zwarte vakkenvuller in de winkel waar alle sociale interactie plaatsvindt. Schizofrenie. De hele wereld wordt op dorpsschaal geprojecteerd. Jezelf afsluiten zoals zij hun voordeur heeft dus ook geen zin. Ze praten over schroef en moer of technische zaken met het platte triomfantelijke gezicht alsof ze de hele wereld onder de knie hebben.

Na museumboerderij Goemanszorg verpest te hebben en daarna de catastrofe met het glazen huis aan de Oosterschelde bij Viane, Black Mirror, waarvan de opdrachtgever, al overleed tijdens de bouw, buigt bouwbedrijf Boogert zich dan nu over het beschermde stadsgezicht van Zierikzee, met de vernieuwing van hotel Mondragon. Ze lullen al over het grote geld, de sociale controle is hierop toegespitst.

gravatar

Er staat in Zierikzee al een paal met video over Mondragon. De middenstand.
Ik moet weer denken aan dat jongetje die zei dat dinosaurussen heel lief zijn.
Als het maar geld opbrengt.
Tegelijk hing iemand een bordje ‘te koop’ aan zijn schip een monument.

gravatar

Sorry, het was een praatpaal.
Was te voorzien, het algemene niveau van de gesprekken om je heen in overweging nemend.

gravatar

De eerste keer toen ik daar zat, sprak ik even iemand die bij de Efteling woonde.
Daarna toen ik daar zat stopte er een dure auto met gillende banden, de bestuurder stapte uit en begon als een bezetene aan het hekwerk van de bouw te rukken en te schreeuwen en vloeken. Zijn vriendin stapte uit aan de andere kant. Kort daarna kwam Ria kijken op een van de schepen die net te koop was gezet.
Vandaag bleek de eerste paal door de burgemeester geslagen te worden voor de ‘felbegeerde’ appartementen bij hotel Mondragon. Het was dus geen video. Er stond een knap meisje met half transparant bloesje bij de praatpaal terwijl er een foto werd gemaakt. Er stond ook nog iemand bij met een megafoon en een shirt met http://www.ESLevents.com. Er hingen overal ballonnetjes, blauw, wit en goudkleurig. Veel stropdassen en wat nette dames die er tamelijk knap uitzagen. Ik vermoedde dat ze gehuurd waren. Ze waren representatief.
Een aantal voorbijgangers had het stomme ding al aangezet, soms gelijk doorlopend terwijl ik daar zat en de rest van het geraaskal toch aan moest horen op dit rustieke plekje in Zierikzee.
Toen ik in gesprek raakte met een voorbijganger uit Engeland en de Spaanse legerleider Mondragon vergeleek met Hitler, was het daar aan de rand net volgelopen met de genodigden, waarbij de burgemeester de praatpaal aan de haven officieel opende.