Manager callcenter ontroerd: sollicitant noemt functie ‘enorme uitdaging’

‘Hij ziet het als meer dan werk, heel bijzonder’

Ze moest de brief wel drie keer opnieuw lezen. Het stond er echt: Eddy, de 21-jarige sollicitant, omschreef de functie van callcenteragent als ‘een enorme uitdaging’. Dat had Maryam Ouali in haar 2-jarige carrière als manager van het betreffende callcenter nog nooit meegemaakt.

“Het ontroert me, dat mag je best weten”, zegt Ouali met een grijns van oor tot oor. “Al mijn medewerkers doen dit op de automatische piloot omdat ze nu eenmaal een baan moeten hebben. Maar deze jongen ziet het als een kans om zichzelf te ontwikkelen en vooral heel veel te leren. Hij ziet het als meer dan werk. Dat vind ik echt heel bijzonder.”

Ouali greep direct na het lezen van de brief de telefoon om Eddy uit te nodigen voor een gesprek: “Hij zei dat ‘ie er voor de volle 100 procent voor zou gaan. Wauw. Eerlijk gezegd was bij 65 procent de vlag hier al uitgegaan. Het bewijst dat hij inderdaad een passie heeft voor klantenservice, zoals hij ook al schreef. Dat kom je in deze branche eigenlijk nooit tegen.”


Uw reactie telt. Juist nu.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

gravatar

Het artikel is geschreven door de snobs Rudolf Julius en Jop Eikelboom. Gasten die per geschreven artikel vijfenzeventig eurootjes krijgen. Ze voelen zich superieur.

Soms heb ik het idee dat, omdat ik werk als BOA, er ook op mij wordt neergekeken. Terwijl ik al mijn certificaten heb gehaald en nauwgezet waak over mijn buurtje.

Corrie.

gravatar

Goed zo Corrie geef ze van katoen. Wat ben jij toch een unieke vrouw! Je bent toch maar mooi gekomen tot waar je nu bent!

gravatar

Alle 2e Kamerleden zijn begonnen als callcenter medewerker. Dus daar is niets mis mee. Niet alle callcentermedewerkers halen de 2e Kamer trouwens. Sommigen worden callgirl bij de Partij voor de Dieren

• Reageer
gravatar

Misschien is dit wel geheel in lijn met de hysterische superlatieven die men in CV’s aan toekomstige werkgevers (met een Indiase of Sri-lankese migratie-achtergrond) verplicht ten toon spreidt, om überhaupt aan zo’n non-descripte flutbaan te komen. Paris vaut bien une messe, n’est-ce pas?