Enkele gedachten over het concept ‘Amersfoort Vathorst’

Een bescheiden bijdrage aan het op gang brengen van een discussie

Deze studie wil een bescheiden bijdrage leveren aan het op gang brengen van een discussie over het concept ‘Amersfoort Vathorst’. Momenteel wordt vooral de formele benadering van Amersfoort Vathorst gepraktiseerd, waar een uitbreiding van het levensbeschouwelijk instrumentarium en een selectief gebruik ervan de kijk op Amersfoort Vathorst zou kunnen verruimen.

Amersfoort Vathorst als performance
Begrippen kunnen zijn of niet zijn. Een uiting kan verwijzen naar een verschijnsel in de werkelijkheid of naar iets dat niet daadwerkelijk bestaat. Maar er is nog een derde mogelijkheid: de performance of taal-handeling. Door het noemen van een begrip als Amersfoort Vathorst kan een werkelijkheid worden gecreëerd die daarvoor nog niet bestond.

Amersfoort Vathorst als onrecht
Als we beseffen dat Amersfoort Vathorst onrecht is, dan kunnen wij er vrede mee hebben. Dat is geen fatalistische houding, maar juist het omgekeerde. Verzet begint met realisme. Dat vraagt een open geest die zich niet verliest in verbittering of gevoelens van gemis. Hoe Amersfoort Vathorst tegemoet moet worden getreden kan alleen omschreven worden door hoe het niet moet. Twijfel is goed, maar te veel twijfel verlamt. Tegendraadsheid is goed, maar consensus is niet verkeerd. Dwarsheid is goed, koppigheid werkt averechts. Berusting kan, maar onderwerping is fout. Met dat besef zijn we al op weg.

Amersfoort Vathorst als civielrechtelijk vraagstuk
Door in het kader van bedoelde belangenafweging een overwegend gewicht toe te kennen aan Amersfoort Vathorst worden de belangen van de direct betrokkenen in niet geringe mate veronachtzaamd. Daarin is mogelijk aanleiding gelegen om niet zonder meer tegemoet te komen aan Amersfoort Vathorst, zeker wanneer nog niet alle alternatieve opties uitgeput zijn. Standpuntinname van de advocaat-generaal zou wenselijk zijn.

Amersfoort Vathorst als dialoog
Met Amersfoort Vathorst wordt ons als communicatieve wezens bevolen weer de dialoog aan te gaan. We segmenteren in feite de massa weer in kleinere groepen en binnen die groepen spreken we de individuen aan op hun eigen kwaliteiten. En we kunnen de deelnemers die zich willen onderscheiden door hun duidelijke voorkeur uit te spreken weer als mens zien.

Amersfoort Vathorst als waarschuwing
Het is aanlokkelijk om voorbij te gaan aan de intrinsieke conditionele signaalwerking die uitgaat van de idee Amersfoort Vathorst. Erkennen dat een als illusie ervaren concept voor velen een realiteit is vergt moed, omdat het onherroepelijk vragen oproept over ons eigen zijn. Pas als we in staat zijn de aanzeggende werking van Amersfoort Vathorst te aanvaarden, kunnen we daadwerkelijk aanvangen met het formuleren van een zinvolle reactie.

Conclusie
Er is nog veel denkkracht nodig om Amersfoort Vathorst in al zijn facetten te kunnen bevatten. Het is zaak daarbij alle taboes van tafel te vegen en de materie volkomen onbevooroordeeld tegemoet te treden. Wie die weg bewandelt, beloont zijn eigen creativiteit.


Uw reactie telt. Juist nu.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

gravatar

Ik denk dat het behouden van Amersfoort Vathorst in zijn huidige vorm lastig wordt. Er is nu eenmaal een trend gezet en deze trend heeft, gegrond dan wel ongegrond, grip gevonden in de maatschappij. Het onbevooroordeeld kijken naar Amersfoort Vathorst is voor de meeste betrokkenen onmogelijk waardoor we nu dus kampen met de vraag of Amersfoort Vathorst überhaupt bestaansrecht heeft….

• Reageer
gravatar

Een correcte gevolgtrekking: men moet fenomenen als Amersfoort-Vathorst met een blanco geest tegemoet treden. Niet normatief in ieder geval. Vgl. Woody Allen: “We don’t consider ethics here”

gravatar

Beste Geert,

De aanduiding onsamenhangend is volledig voor uw rekening. Ik hoef de schrijvers niet te verdedigen maar ik zie een duidelijke samenhangende lijn is deze bescheiden studie. Sterker nog: het is een studie. Hoe kan een studie onsamenhangend zijn? Juist als de studie door twee journalisten is gedaan hetgeen een zeker teken van samenhang zou kunnen zijn en ook is….

gravatar

Deze conceptuele segmentatie lijkt me nuttig voor een analyse van het concept ‘Vergeten uit te checken’. ‘Amersfoort Vathorst’ verdient echter een breder ethisch en constructivistisch perspectief. Wellicht kan een raadgevend referendum hierbij ondersteuning bieden.

• Reageer
gravatar

De onderhavige studie kan niet afgedaan worden als bescheiden. Neen, dit is een zeer doorwrochte studie van het onderwerp. Opvallend is dat voor onderwerp alles ingevuld zou kunnen worden wat de lezer of schrijver te binnen schiet. Dat is een zeer interessante gedachte die de aanduiding “bescheiden” volkomen misplaatst maakt.

• Reageer
gravatar

Ik kan met de reactie van Doordenker alleen maar volmondig instemmen. De integrale tekst van het onderhavige rapport heb ik dan ook al opgeslagen als sjabloon. Het enige wat mij nog rest om kwalitatief hoogwaardige rapporten op te leveren is behendig gebruik van de zogenaamde zoek/vervang opties die door mij ter beschikking zijn gesteld in technologisch verfijnde producten zoals een digitale tekstverwerker.

gravatar

Wat een gezwam , geen touw aan vast te knopen voor een praktisch ingestelde mens. Wat bedoelen jullie nu eigenlijk te zeggen ? Ik denk dat je 95% van de lezers na een regel of 10 al kwijt bent.

• Reageer
gravatar

Is het 95% van de lezers na een regel of 10, hoeveel lezers is dat per regel? En wat is het percentage dan? En zou het in een andere perceptie 10% na een regel of 95 kunnen zijn?

gravatar

Dat is fijn om te horen, zeker gezien het feit dat ‘conclusie’ is afgeleid van het Latijnse ‘concludere’, wat is samengesteld uit ‘com-‘ (samen) en ‘claudere’ (sluiten). Samen concluderen is dubbel samen. Daarmee sluit ik af, en u ongetwijfeld met mij.

gravatar

Ik ga even
terug naar het begin: bij Amersfoort Vathorst gaat het om de
kwaliteit van de samenleving en het
hebben van respect voor elkaar.
Daarbij heb je te maken met
interacties tussen mensen. In Amersfoort Vathorst hebben wij heel lang
geen aandacht gehad voor de twee
zijden in de samenleving. Hoe kwam
dat?

• Reageer
gravatar

Naar mijn mening wordt deze studie over Amersfoort Vathorst door Mevrouw Rambocus op een satirische wijze gekaapt. Mevrouw Rambocus loopt daarmee het gevaar een werkelijkheid te creëren die daarvoor al wel bestond. En dat is niet de opzet van de studie. In de studie wordt de derde mogelijkheid genoemd: een werkelijkheid creëren die nog niet bestond.

gravatar

Hier even de puntjes op de i, c.q. de Umlaut op de ö, het is Schrödinger’s kat. Overigens een wetenschappelijk getinte insteek die ik niet kan rijmen met de overwegend duistere, metafysische, voorkeur van wijlen Hitler.

gravatar

Vathorst is het antwoord van de gemeente op het vraagstuk van een vrijwillig levenseinde bij een voltooid leven. Maar in Meppel zouden ze zoiets niet doen – daar is men tegen vrijwillige levensbeëindiging want alleen de overheid beschikt over het geweldsmonopolie

• Reageer
gravatar

En bovendien vertoont door vergrijzing en ontgroening de bevolking van dit oord toch al een autonome daling. Ideetje om daar een paar duizend migrerende Noord-Afrikanen naar toe te dirigeren?

gravatar

Jammer, die conclusie “Wie die weg bewandelt, beloont zijn eigen creativiteit” aan deze aanzet tot discussie. Juist het vooruitzicht van een beloning beperkt de creativiteit tijdens de wandeling. Of je nu beloont wordt met iets vaags in de vorm van iets intrinsiek vaags, of iets anderszins onzinnigs, zoals enkele tientallen maagden, het vooruitzicht van een beloning leidt ongetwijfeld tot tunnelvisie.
Nu ja, gelukkig regent het af en toe flink dezer dagen.

• Reageer