Debat over Marrakesh-pact overspoeld door een tsunami van spookverhalen

Rode pen verschaft duidelijkheid

Het debat over het Marrakesh-pact in de Tweede Kamer dreigt overspoeld te worden door een tsunami van spookverhalen. Voor het overzicht hebben wij bij de cruciale passages uit het pact met rode pen het juiste spookverhaal genoteerd.


Uw reactie telt. Juist nu.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

gravatar

Het is als met sinterklaas. Als ik een man uit Afrika (die zijn vriendin via mij heeft ontmoet) meeneem naar het café en hij begint daar te fulmineren tegen Sinterklaas als een slavendrijver kan ik daar om lachen ook als iedereen daar tegen is en mij ervoor op aankijkt. Als mensen aangevallen worden of in elkaar geslagen worden of hun leven onmogelijk wordt gemaakt omdat ze Sinterklaas hebben gespeeld of ze gaan naar de rechter om Sinterklaas te laten verbieden is het weer een ander verhaal. De tweede lijn is een beetje mode, omdat mensen niet delen. Ze weten niet wat daarmee bedoeld wordt, omdat ze geen stijl hebben. Het gerechtshof is geen platform meer voor recht maar een ring voor competitie waardoor er geen enkel recht overblijft. Achter de classificatie van Sinterklaas als slavendrijver zit eenzelfde intentie als mij als ‘niet een beetje religieus’ te typeren. Ik zie alleen de verbanden en hoe mensen daarmee omgaan. En hoe ze het een voor het ander vervangen. Overdrijvingen hebben altijd al bestaan, ook in religie (maar het is maar hoe je leest), die zijn deel van de impulsen van het voorbije tijdperk. En discussies neigen tot in de restjes van die aard te zijn terwijl ook de positieve kant van een voorbije beschaving volledig weggegooid wordt (zoals de hele Noord-Europese volkeren die laat zijn ontstaan). Ieder gesprek is hierdoor weg. En iedereen die hierin een verrader is aan elke vriendschap probeert ook nog eens de Stasi te zijn, dat zou betekenen dat ik als Sinterklaas (waar ik overigens nooit voor gespeeld heb, maar zo wordt dan gegist) nergens meer kan komen, doordat die Afrikaanse man uiteindelijk zo populair werd in het café. Want zo is letterlijk uw Sinterklaashetze ontstaan.

(5)^
gravatar

‘Vooral West-Europa zal de factuur betalen voor het migratiepact van de Verenigde Naties’

De afgelopen dagen is er zowel in België als in tal van andere landen veel te doen over het migratiepact van de Verenigde Naties. Professor Herman Matthijs geeft tien bemerkingen bij de omstreden tekst.

De laatste dagen staat de media vol over het ‘Global Compact for Migration’ (GCM), een tekst vanuit de Verenigde Naties (VN) die de migratiestromen op deze wereld wil stroomlijnen. De tekst is al goedgekeurd op de Algemene Vergadering van de VN te New York in juli . Toen hielden de Verenigde Staten de boot af, maar nu is over deze tekst een wereldwijde discussie uitgebroken.

Het GCM-akkoord beslaat 34 bladzijden, met een preambule gevolgd door de beginselen van visie en het samenwerkingskader. De kern van deze tekst heeft betrekking op 21 doelstellingen over het thema migratie. Men heeft het ook over de implementatie van het akkoord en de ‘Follow up’ eens het is goedgekeurd. Een analyse dringt zich op, want migratie wordt duidelijk een van de belangrijkste thema’s van de aanstaande Europese verkiezingen die in mei 2019 plaatsvinden. Daarom hieronder tien bemerkingen over wat het akkoord precies inhoudt en betekent.

(4)^
• Reageer
gravatar

Tien bemerkingen

– De tekst is erg algemeen én vaag én zeer juridisch geschreven in het Engels. Heel wat begrippen zijn niet duidelijk uitgelegd. Het zou beter zijn dat de Belgische regering deze tekst eerst officieel laat vertalen in de drie landstalen. Dan zouden er zeker een aantal zaken duidelijker worden en ook een aantal vragen naar boven komen. Want tot nader order is het Engels geen officiële taal in dit land…

– De tekst spreekt zichzelf geregeld tegen. Bijvoorbeeld in punt 15, derde paragraaf, wordt de nationale soevereiniteit van de lidstaten verdedigd. Maar hoe moet dat gerelateerd worden met de talrijke verplichtingen die deze tekst oplegt aan de landen die het akkoord ondertekenen? Daarnaast moet men zich de vraag stellen hoe men in de Europese Unie nog uitgeprocedeerde asielzoekers zal kunnen uitzetten, met de talrijke beperkingen als gevolg van deze tekst.

– Vooral West-Europa zal de factuur betalen voor het migratiepact van de Verenigde Naties.
Herman Matthijs

– Doelstelling 17 (punt 33) gaat erg ver door te stellen dat er allerlei beperkingen moeten komen ten aanzien van de vrijheid van meningsuiting inzake migratie. De VN heeft het blijkbaar niet begrepen op de vrije meningsuiting en de persvrijheid. De regel in een vrij land is dat men alles vrij – en weliswaar vreedzaam – moet kunnen bespreken. Blijkbaar is dit laatste niet echt een punt in het VN-hoofdkwartier. Dit is ongetwijfeld een zeer gevaarlijk precedent. De geschiedenis heeft al meer dan eens bewezen dat

(2)^
gravatar

er niet veel stappen zijn af te leggen van een democratie naar een dictatuur.

– De tekst gaat terecht dieper in op de problematiek van de mensenhandel. Maar het gemaakte onderscheid tussen economische- en oorlogsvluchtelingen blijft zeer vaag. Het geeft op zijn minst de indruk dat vele ‘goedkope’ (?) arbeidskrachten moeten worden toegelaten. Waarom zou de EU die nodig hebben?

– Men is het er over eens dat deze tekst ‘niet bindend’ is, maar is het GCM ook vrijblijvend? De deur naar de zogenaamde soft law staat dan wel open: de GCM kan gebruikt worden door rechters om uitspraken te doen. Het verleden heeft bovendien al meer van eens bewezen dat het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in zijn uitspraken veel verder gaat dan de tekst van de goedgekeurde verdragen. De GCM-tekst legt liefst 21 doelstellingen op en bevat een ‘follow up’. Men moet zich toch eens de vraag stellen of dit kan zonder de parlementen van de lidstaten hierover te laten stemmen? In een democratie geldt dat regels enkel in voege kunnen treden na een parlementaire goedkeuring. Het is niet omdat de meerderheid van de VN-lidstaten niet als een democratie kunnen beschouwd worden, dat het Westers liberaal parlementair systeem op de schop moet voor het GCM.

– De Schengenzone bestaat uit 22 EU-landen (behoren er niet toe: Bulgarije, Cyprus, Ierland, Kroatië, Roemenië en het Verenigd Koninkrijk) plus de vier EFTA-lidstaten (Liechtenstein, Noorwegen, IJsland en Zwitserland) en nog vier ministaten (bijv. Monaco). Deze zone van vrij verkeer van personen is nu al problematisch door de gebrekkige controle aan de buitengrenzen en de grote onenigheid over de te volgen migratiepolitiek. Nu willen o.a. Estland, Hongarije, Tsjechië, Oostenrijk en Polen dit GCM-akkoord niet tekenen, dat is dus een groot probleem voor de Schengenzone.

(4)^

Powered by bunq

De Speld Talks: de app Buiradar laat zien welke emoties over het land trekken

Hoeveel uur per dag ben jij boos, blij, geil en verbitterd? Ontdek het met de app Buiradar. Entrepeneur Sascha Navarro legt uit dat we straks allemaal kunnen zien welke emoties over Nederland trekken.