Mensenmens Bart is het trotse baasje van een bonte verzameling mensen

'Het schenkt zo veel gezelligheid, zo’n kelder vol mensen'

Bart kwam er al op jonge leeftijd achter dat hij geen kattenmens of hondenmens was, maar een echt mensenmens. Hij is inmiddels het trotse baasje van zeven mensen, die hij in zijn eensgezinswoning in Assendelft houdt.

In de kelder wijst hij op een lange man van een jaar of veertig. “Dit is Eduardo.” Eduardo draait zich om en loopt weg. “Hij is een beetje schuw nog. En dit is Diana, kijk maar, ze heeft een beetje dezelfde oogopslag als de Prinses.” Hij vertelt dat Diana ‘s avonds altijd bij hem op schoot springt. “Het schenkt zo veel gezelligheid, zo’n kelder vol mensen.”

Zijn eerste mens nam Bart op zijn 23ste. “Het was een koddig exemplaar, met van die bolle wangetjes.” Hij wijst op een ingelijste foto waar ze samen op staan. “Helaas ging die al snel dood. Ik wist nog niet precies hoeveel voedsel hij nodig had. Heel jammer. Maar daar leer je van hè.”

Als Bart de trap van de vliering naar beneden trekt, verschijnt Greetje (58) met grote ogen in de opening. “Brave mens. Ja, kom maar bij het baasje”, zegt Bart, terwijl hij de voorzichtig naderende Greetje een aai over haar bol geeft. “Ja,” verzucht hij, “ik kan oprecht wel zeggen dat ik een mensenmens ben.”


Uw reactie telt. Juist nu.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

gravatar

En Josef Fritzl deed zelf ook het nodige om de populatie van zijn kelder te vergroten, vooral zijn dochter beviel goed, in die zin.