Bron wikimedia Cc Sebastiaan ter Burg

Bron wikimedia Cc Sebastiaan ter Burg

Leidse wijk woedend over komst Aleid W.

‘Wij moeten hier geen politicus’

De inwoners van de Fortuinwijk in Leiden hebben woedend gereageerd op het bericht dat de Utrechtse oud-burgemeester Aleid W. in hun wijk komt wonen. De buurt was niet ingelicht door de gemeente.

Aleid W. was in het verleden meerdere keren politiek actief. Volgens de inwoners van de Fortuinwijk is de kans op recidive groot. Via sociale media werd daarom opgeroepen om vrijdagmiddag te protesteren tegen zijn komst. Initiatiefnemer Jessica Neuteboom: “Wij moeten hier geen politicus. Het gaat om onze kinderen!”

De gemeente Leiden heeft inmiddels een samenscholingsverbod afgekondigd. Burgemeester Henri Lenferink: “Er rust nog altijd een taboe op het huisvesten van politici. Dat is ook de reden dat ik de buurt niet vooraf heb geïnformeerd. Mijn buren weten ook niet waar ik woon en dat is maar goed ook.”


Uw reactie telt. Juist nu.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

gravatar

Alleen voor politici? Ik zou zeggen voor iedereen met een achternaam bestaande uit één letter!

gravatar

Zijn er wel genoeg balkjes om over al die ogen te plakken?

gravatar

Eerdere WO II referenties op deze site hadden toch onmiskenbaar een humorvolle connotatie met een actualiteit; laten we zeggen dat ironie en sarcasme tot parodie en kwinkslagen leidden en af en toe tot een ontspannen, tikkeltje stout, lachen om jezelf en anderen.

Wat Jan en eerdere reageerders nu presteren is een afgang en daarmee een bonafide afrader. Ongrappig en binnen dat kader niet leuk, immers de actualiteit is dat juist besloten is het laatstresterend bouwsel van Rottums restanten te verwijderen.

gravatar

Beste afrader,

Ik kan mij volledig vinden in uw recensie aangaande het abominabel niveau van voorgaande reacties, echter de aanname dat het afbreken van het laatste bouwsel op Rottemeroog een beletsel zou zijn de voormalig burgervader van een grote stad ‘smiddenlands aldaar te huisvesten kan ik niet onderschrijven. Het maakt Rottemeroog eerder een aanrader.

gravatar

Over Rottem of Rottemeroog kan ik geen oordeel vormen, die locaties zijn mij onbekend. Als zodanig ideaal kandidaat voor een ‘wat de boer niet kent, etc” en dus een afrader. Voornoemd Rottumeroog is een afrader, zoals beargumenteerd. Vooral wanneer ‘s manspersoon bij gebrek aan beschutting naast richtingloos nu ook doelloos onbekwaam dreigt te worden.

gravatar

Als men het idee heeft dat Aleid W. onvoldoende gestraft is, gaat het moeilijk worden. Dat heb je met die rechtspraak van tegenwoordig. Beter is om als politicus zelf direct om strafverzwaring te vragen. Dan kun je tenminste nog ergens wonen als je ooit buiten komt.

• Reageer
gravatar

Beste Jeettje,

Voor een deel heb je gelijk, maar om de man een onbenul te noemen is een kwalificatie die ietwat bezijden de waarheid ligt. Zie hiervoor de uiteenzetting onder #14.

gravatar

Nee beste Dan,

dat is veelal gemeen volk met een mening dat niet weet hoe het deze, anders dan roepen en schelden, over het voetlicht moet brengen laat staan invloed kan uitoefenen op (middel) hoog niveau, een enkele uitgezonderd. Die enkeling komt nu blijkbaar in Leiden te wonen…

gravatar

De kans op recidive daarop is ook heel groot. Als Aleid W verhuist, dan zal hij daar waarschijnlijk ook buren treffen, misschien zelfs twee.

gravatar

Actiegespuis,

Nog even geduld.

De NRC komt morgen met de straatnaam, het huisnummer, telefoonnummer (ook mobiel), het e-mailadres en een getrouwe kopie van de bankpas plus pincode van Aleid W. in Leiden en als handige zaterdagbijvoegsel dit keer actieborden met een kleine reclameboodschap.

• Reageer
gravatar

Is het een idee om een speciale woonwijk in te richten voor ex-politici? Als naam stel ik voor ‘Fortuinwijk’. Doodschieten niet noodzakelijk.

gravatar

Linkse liberale multicullige pluchklever geldwolf burgeflikker Herrie Lenflink,

Als hij zo welkom is bij jou neem je hem toch lekker in huis!!! Laat ‘m slapen op de kamer van je kinderen!! Randdebiel! Ik weet je te vinden!!!!

• Reageer
gravatar

Truus,

Schaam je. Dit kan echt niet. Je gaat te ver. Ongemanierd vrouwspersoon. Helskandidaat!

Als de woorden van jezelf waren geweest, werd dat in Nederland normaal gevonden, maar je bezondigt je aan een van de grootste doodzonden in dit land: plagiaat!

Niet een burgemeester zal jou willen huisvesten na dit ultieme vergrijp. Dus, loop naar de hel.

gravatar

De inwoners van de Fortuinwijk in Leiden zijn inderdaad niet geïnformeerd, maar om een andere reden. Aleid Wolfsen is geen politicus, maar een vakman pur sang op vele tereinen, die op termijn in de wijk wel eens als alles overheersend zou kunnen worden ervaren.

De man is een alleskunner; hij weet alles, ziet alles, is helderziend, heldervoelend, en zal zich als eerste opwerpen als een echte leider in crisissituaties, wanneer er bijvoorbeeld een uitgeprocedeerde pedofiel in de wijk wordt gehuisvest. Van die dingen dus.

Aleid zal in een korte tijd deze levendige wijk omtoveren in een schapenkooi, en zich opwerpen als herder in het midden. Men zal worden doodgeknuffeld, en de lusteloze drama’s die erop volgen zijn een aanslag op de volksgezondheid.

Hieronder de imponerende lijst van nevenfuncties buiten het wachtgeld om, welke zal aantonen dat deze allesweter een ware aanslag op de gemoedstoestand zal veroorzaken.

Aleid Wolfsen is:

Lid Raad van Toezicht Slachtofferhulp Nederland
Voorzitter De Letselschaderaad
Voorzitter Stichting Erfgoed Nederland
Voorzitter Politie Kennis Raad
Voorzitter Partnership Aanpak Seksueel Geweld
Lid Beheer Adviesraad van het Centraal Justitieel Incasso Bureau
Lid Politieonderwijsraad
Voorzitter KEI Kenniscentrum Stedelijke Vernieuwing
Voorzitter Raad van Toezicht Jantje Beton
Voorzitter Raad van Toezicht Expertisecentrum Forensische Psychiatrie
Lid van Olympisch Plan 2028
Lid Raad van Advies College Bescherming Persoonsgegevens
Lid Raad van Ambassadeurs Muziekcentrum van de Omroep

(bron: Wikipedia)

Sterkte!

• Reageer
gravatar

Wat een onzin allemaal!

gravatar

Hola, het verkeerde knopje in gedrukt kennelijk: wat ik wilde zeggen, Trendvolger, dat ik zie wat u bedoelt: de man is geen politicus, noch onbenul, maar voornamelijk Toeziener.
Het verschil is marginaal, maar het ís een verschil, geef ik toe.

gravatar

Is ook handig, want zo’n man weet na zo’n lange periode buiten de maatschappij ook helemaal niet hoe de weegschalen, pinautomaten en zelfscanners in de supermarkt werken. Die staat daar maar met een bloemkool in de hand op assistentie te wachten.

gravatar

Trendvolger en Jeettje (# 14 en # 14b) Slechts een ‘marginaal verschil’? Ik schat al die 13 deeltijd commissariaten en voorzitterschappen (categorie arbeidsloze inkomens) gemiddeld toch wel goed voor zo’n € 25.000 per jaar per stuk. (Meedoen is belangrijker dan winnen: Citius, Altius, Fortius) Gevoegd bij zijn wachtgeld als fulltime burgervader, zal Aleid W. mogelijk niet in meer aanmerking komen voor huur- en zorgtoeslag. Alaaf

• Reageer
gravatar

Toch is de onrust niet vreemd, want ja, wie in een wijk gaat wonen die de Fortuinwijk heet vraagt net als bij de LPF om veel ruzie. Is Winny de Jong er al gesignaleerd??

• Reageer
gravatar

Open brief aan Robert M.

Een dag nadat het Openbaar Ministerie een eis van 20 jaar cel en tbs uitsprak tegen Robert M., de hoofdverdachte in de Amsterdamse zedenzaak die wordt vervolgd voor het seksueel misbruik van 67 kinderen, ontving de redactie van deze krant deze hartverscheurende brief. Geschreven door een vader van wie het dochtertje op 5-jarige leeftijd werd misbruikt. De dochter is nu volwassen, maar ze is getekend door het misbruik in haar jeugd, en haar ouders lijden met haar mee. Ik wil de ouders waarschuwen. Wees alert op signalen van uw kind. Maar bovenal wil ik dat Robert M. weet wat hij met zijn daden heeft aangericht en mogelijk nog gaat aanrichten, aldus de vader die om privacyredenen anoniem wil blijven. Mensen zoals Robert M. vermoorden ons kind niet, nee. Ze vermoorden hun ziel, hun waardigheid, hun toekomst, hun vertrouwen en dat van hun ouders.

Robert: je achternaam weet ik niet, want in dit beschaafde land wordt jouw privacy bescherming geboden. Zeker zolang je verdachte bent en dat is een groot goed! Dat is anders dan de slachtoffers, wier namen vaak bekend zijn.

Het is een forse eis Robert: 20 jaar en tbs. Je leek niet aangedaan. Dat begrijp ik; want wat is 20 jaar en tbs vergeleken bij het levenslang van je slachtoffertjes en hun dierbaren? Ja, levenslang! Ik weet het uit ervaring: mijn dochtertje was 25 jaar geleden een mooi en vrolijk blond meisje van 5 jaar oud. Zij stond blij en ongeschonden in het leven. Zij speelde onbevangen op het speelveldje achter ons huis met haar vriendjes en vriendinnetjes totdat op een dag: een man, één van je collegas met dezelfde behoeften als jij, haar over zijn tuinhekje tilde.

Zij had pijn in haar buikje en de kinderarts ontdekte daar een knobbel. Ik, als bezorgde vader, moest plotseling de behandelkamer uit en begreep niet waarom. Robert, later begreep ik dat zij dachten dat ik haar iets had aangedaan. Ik, die altijd zo zorgvuldig en liefdevol met onze dochters was en nog steeds ben.

Ons kindje vertelde de artsen niets. Die aardige man had haar namelijk gedreigd dat zij, wanneer zij iets zou vertellen, haar ouders nooit meer zou zien. En dat wilde zij natuurlijk niet, want bij haar ouders was zij veilig, of niet? De man is, God zij dank, al jaren dood. Daar waar wij hem niet konden treffen, greep de Goede God in.

Het meisje groeide op. Zij studeerde om anderen in de zorg te kunnen helpen. Toen zij vijftien jaar oud was liep zij stage bij een zorginstelling, een paar dorpen verderop. En daar Robert, ontmoette zij weer een van je vrienden. Hij sloot haar op in een ruimte waar hij onder meer verstandelijk gehandicapten op elkaar legde om hen de liefde te laten bedrijven. Zij moest toekijken. Hij liet haar kennis maken met opsluiting, had haar vastgegespt in een zogenoemde stalen verpleegster. En ook hij misbruikte haar. Zij blokkeerde volledig en kon er ons ook tóen niet over vertellen. Een geluk voor die man

Later, toen ons meisje volwassen was, deed zij aangifte bij de politie en raadt eens: de officier van justitie wilde er geen zaak van maken. Zijn woord tegen jouw woord, werd haar gezegd. De zedenrechercheurs zelf waren verbijsterd! Maar deze zaak is nog niet afgedaan, wordt nog even aangehouden. Bij deze dader komt op een dag de klop op de deur

In haar huwelijk was onze dochter niet gelukkig. Zij had namelijk niet geleerd hoe een goede keus te maken. Haar, naar later bleek, alcoholverslaafde man mishandelde haar, vernederde haar, ging vreemd en bezorgde haar een SOA. Ook toen kon zij zich tegenover ons niet uiten. Zij had dat immers niet geleerd. Het moest toch eens goed gaan, zei zij later.

Toen stortte zij inen wij hoorden eindelijk wat er allemaal was gebeurd. Zij ging scheiden. Verloor haar baan. Ons meisje werd opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis. Weet je wat dat is: je eigen kind wegbrengen naar een inrichting; volledig in een psychose? Haar aangedaan door mensen zoals jij? Vast niet, zoiets verschrikkelijks heb je vast nog niet meegemaakt! Ik zie haar nog huilen bij het raam terwijl wij wegreden in het donker. Viereneenhalf half jaar intensieve therapie! Compleet met isoleercel en platspuiten. Ons kind is voor haar leven afgekeurd: zij kan niet werken, geen stress verdragen. Zij leeft nu van een minieme uitkering. Zij kan zich niet binden, zal nooit een gezin hebben

Zij heeft al die jaren s nachts herbelevingen. Wordt badend in het zweet wakker. Soms drie keer per nacht je lakens verschonen! Weet je Robert, zij werd met vijf andere meisjes behandeld. Daarvan hebben er inmiddels drie een eind aan hun leven gemaakt. Misbruikte meisjes. En ons meisje is doorgegaan. Wat een moed toch? Wij hebben haar dag in dag uit, nacht in nacht uit zien strijden, vechten en langzamerhand komt zij uit het zuigend moeras. En wij als ouders Robert, wij die ons kind, in alle oprechtheid, voor al het kwaad wilden beschermen? Die haar een mooie en gelukkige jeugd en toekomst wilden geven? Wij voelden het als falen! Het heeft ons gebroken!…

Weet je wat het is: dagenlang, wekenlang, jarenlang je moeten beheersen om niet het recht in eigen hand te nemen? Wraak kan helend zijnen is toch zo verleidelijk.

Maar gelukkig hebben wij wel een geweten en geloven nog in de rechtsstaat. En wie weet grijpt ook hier de Goede God in. Je weet maar nooit, Robert.

Je leek niet aangedaan bij het formuleren van de eis. Maar al die kinderen die je verwoest hebt en al die ouders Hun ogen en hun hartverscheurend lijden en verdriet zullen je je leven lang achtervolgen.

Kijk Robert: dat is nou levenslang!

Open brief aan Robert M.

Een dag nadat het Openbaar Ministerie een eis van 20 jaar cel en tbs uitsprak tegen Robert M., de hoofdverdachte in de Amsterdamse zedenzaak die wordt vervolgd voor het seksueel misbruik van 67 kinderen, ontving de redactie van deze krant deze hartverscheurende brief. Geschreven door een vader van wie het dochtertje op 5-jarige leeftijd werd misbruikt. De dochter is nu volwassen, maar ze is getekend door het misbruik in haar jeugd, en haar ouders lijden met haar mee. Ik wil de ouders waarschuwen. Wees alert op signalen van uw kind. Maar bovenal wil ik dat Robert M. weet wat hij met zijn daden heeft aangericht en mogelijk nog gaat aanrichten, aldus de vader die om privacyredenen anoniem wil blijven. Mensen zoals Robert M. vermoorden ons kind niet, nee. Ze vermoorden hun ziel, hun waardigheid, hun toekomst, hun vertrouwen en dat van hun ouders.

Robert: je achternaam weet ik niet, want in dit beschaafde land wordt jouw privacy bescherming geboden. Zeker zolang je verdachte bent en dat is een groot goed! Dat is anders dan de slachtoffers, wier namen vaak bekend zijn.

Het is een forse eis Robert: 20 jaar en tbs. Je leek niet aangedaan. Dat begrijp ik; want wat is 20 jaar en tbs vergeleken bij het levenslang van je slachtoffertjes en hun dierbaren? Ja, levenslang! Ik weet het uit ervaring: mijn dochtertje was 25 jaar geleden een mooi en vrolijk blond meisje van 5 jaar oud. Zij stond blij en ongeschonden in het leven. Zij speelde onbevangen op het speelveldje achter ons huis met haar vriendjes en vriendinnetjes totdat op een dag: een man, één van je collegas met dezelfde behoeften als jij, haar over zijn tuinhekje tilde.

Zij had pijn in haar buikje en de kinderarts ontdekte daar een knobbel. Ik, als bezorgde vader, moest plotseling de behandelkamer uit en begreep niet waarom. Robert, later begreep ik dat zij dachten dat ik haar iets had aangedaan. Ik, die altijd zo zorgvuldig en liefdevol met onze dochters was en nog steeds ben.

Ons kindje vertelde de artsen niets. Die aardige man had haar namelijk gedreigd dat zij, wanneer zij iets zou vertellen, haar ouders nooit meer zou zien. En dat wilde zij natuurlijk niet, want bij haar ouders was zij veilig, of niet? De man is, God zij dank, al jaren dood. Daar waar wij hem niet konden treffen, greep de Goede God in.

Het meisje groeide op. Zij studeerde om anderen in de zorg te kunnen helpen. Toen zij vijftien jaar oud was liep zij stage bij een zorginstelling, een paar dorpen verderop. En daar Robert, ontmoette zij weer een van je vrienden. Hij sloot haar op in een ruimte waar hij onder meer verstandelijk gehandicapten op elkaar legde om hen de liefde te laten bedrijven. Zij moest toekijken. Hij liet haar kennis maken met opsluiting, had haar vastgegespt in een zogenoemde stalen verpleegster. En ook hij misbruikte haar. Zij blokkeerde volledig en kon er ons ook tóen niet over vertellen. Een geluk voor die man

Later, toen ons meisje volwassen was, deed zij aangifte bij de politie en raadt eens: de officier van justitie wilde er geen zaak van maken. Zijn woord tegen jouw woord, werd haar gezegd. De zedenrechercheurs zelf waren verbijsterd! Maar deze zaak is nog niet afgedaan, wordt nog even aangehouden. Bij deze dader komt op een dag de klop op de deur

In haar huwelijk was onze dochter niet gelukkig. Zij had namelijk niet geleerd hoe een goede keus te maken. Haar, naar later bleek, alcoholverslaafde man mishandelde haar, vernederde haar, ging vreemd en bezorgde haar een SOA. Ook toen kon zij zich tegenover ons niet uiten. Zij had dat immers niet geleerd. Het moest toch eens goed gaan, zei zij later.

Toen stortte zij inen wij hoorden eindelijk wat er allemaal was gebeurd. Zij ging scheiden. Verloor haar baan. Ons meisje werd opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis. Weet je wat dat is: je eigen kind wegbrengen naar een inrichting; volledig in een psychose? Haar aangedaan door mensen zoals jij? Vast niet, zoiets verschrikkelijks heb je vast nog niet meegemaakt! Ik zie haar nog huilen bij het raam terwijl wij wegreden in het donker. Viereneenhalf half jaar intensieve therapie! Compleet met isoleercel en platspuiten. Ons kind is voor haar leven afgekeurd: zij kan niet werken, geen stress verdragen. Zij leeft nu van een minieme uitkering. Zij kan zich niet binden, zal nooit een gezin hebben

Zij heeft al die jaren s nachts herbelevingen. Wordt badend in het zweet wakker. Soms drie keer per nacht je lakens verschonen! Weet je Robert, zij werd met vijf andere meisjes behandeld. Daarvan hebben er inmiddels drie een eind aan hun leven gemaakt. Misbruikte meisjes. En ons meisje is doorgegaan. Wat een moed toch? Wij hebben haar dag in dag uit, nacht in nacht uit zien strijden, vechten en langzamerhand komt zij uit het zuigend moeras. En wij als ouders Robert, wij die ons kind, in alle oprechtheid, voor al het kwaad wilden beschermen? Die haar een mooie en gelukkige jeugd en toekomst wilden geven? Wij voelden het als falen! Het heeft ons gebroken!…

Weet je wat het is: dagenlang, wekenlang, jarenlang je moeten beheersen om niet het recht in eigen hand te nemen? Wraak kan helend zijnen is toch zo verleidelijk.

Maar gelukkig hebben wij wel een geweten en geloven nog in de rechtsstaat. En wie weet grijpt ook hier de Goede God in. Je weet maar nooit, Robert.

Je leek niet aangedaan bij het formuleren van de eis. Maar al die kinderen die je verwoest hebt en al die ouders Hun ogen en hun hartverscheurend lijden en verdriet zullen je je leven lang achtervolgen.

Kijk Robert: dat is nou levenslang!

• Reageer