Shutterstock: DenisNata

Shutterstock: DenisNata

Egel Bob houdt zich gewoon netjes aan de bosregels

Het is een drukte van belang in het bos. Vossen, konijnen en damherten buitelen over elkaar in het gemengde loof- en naaldwoud, zonder zich daarbij al te veel om de bosregels te bekommeren. Alleen Egel Bob houdt zich keurig aan alle regels en vormt daarmee een oase van rust te midden van deze vrolijke beestenbende.

“Ongelooflijk,” moppert hij in zichzelf, als de specht zijn snavel zet in een beuk die overduidelijk niet voor hem bedoeld is. “Het lijkt wel alsof niemand meer rekening meer met elkaar houdt. “Hé specht! Doe je dat ook als je thuis bent?” “Ik ben thuis!” roept de specht, en hij fladdert er vandoor. Daar heeft Egel Bob niet van terug, maar daar is het hem ook niet om te doen.

Eigenlijk zou Egel Bob zich niet zo druk moeten maken, het is immers winter. Maar Egel Bob kan de slaap niet vatten. Niet zolang hangdassen ongestraft sissen naar juffrouw Steenmarter. “Kijk, jullie mensen hebben Joost Eerdmans om daar iets van te zeggen. Wij hebben helemaal niemand. Iedereen doet hier maar wat. En dan heb je aan mij een kwaaie.”

Toch is Egel Bob zelf ook jong geweest. “Tuurlijk! Lekker gaten in de heg maken, voer opeten dat eigenlijk voor katten bedoeld is. Maar als je ouder wordt dan besef je dat regels er niet voor niets zijn. Ik had het er laatst met de Buizerd over. Hij moest toen even weg om naar de wc te gaan, maar ik had echt het gevoel dat hij me begreep.”

“Houden jullie mensen eigenlijk van regels?” vraagt Egel Bob plots. “Ja toch zeker? Hoe kunnen jullie anders uitgroeien tot de meest succesvolle soort? Zonder regels zouden jullie ook gewoon tussen de natte bladeren wonen. En jullie zouden nooit van die schitterende automobielen kunnen bouwen waar wij graag een tukje onder doen.” Wij kunnen het niet over ons mensenhart verkrijgen om Egel Bob de waarheid te vertellen, dus wij vertellen hem dat mensen verzot zijn op mensenregels. Egel Bob knort tevreden om onze ‘white lie’. “En Joost Eerdmans is de president van alle mensen,” jokken we. “Elke ochtend moeten alle mensen op appèl komen en dan ziet Joost Eerdmans erop toe dat iedereen de juiste sokken draagt.”

Langzaam maar zeker voelt Egel Bob zijn oogleden zwaarder worden. “Egel Bob, je zult wel moe zijn”, laten wij hem weten. “Alle dieren in het bos wijzen op het belang van de bosregels, dat is beslist geen kattenpis. Doe maar gerust een winterslaap hoor. Wij houden wel een oogje in het zeil.”

“Niet op het gras lopen,” mompelt hij nog, voordat hij eindelijk rust vindt. “Doen we niet”, fluisteren we hem na terwijl wij over het gras het bos verlaten. Hoe gemakkelijk viel het ons wel niet om tegen Egel Bob te liegen, peinzen wij nog na. Wat zegt dat over ons – als individuen en als soort? Het is makkelijk om laatdunkend te doen over Egel Bob, maar misschien kunnen wij wel veel leren van dit noeste, stekelige baasje. Slaap zacht, Egel Bob. Waren er maar meer egels zoals jij.


Uw reactie telt. Juist nu.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

gravatar

De rol van de politieke zwerver Joost Eerdmans is onduidelijk. Maar mijn belangrijkste grief is dat de fabel niks heeft te maken met de doelstelling van De Speld. Dat is betrouwbaar nieuws voor nieuwsgierigen.

Als ik strafpunten zou kunnen geven, kreeg Jos Maalderink er een flink aantal van.

gravatar

Weet je Egel, ik zou me best aan de regels willen houden, maar die regels veranderen iedere week. En daarbij zijn ze volkomen onlogisch. Zo mag ik vanaf volgende week wel weer gezamenlijk gaan dineren in het kippenhok, maar tot 8 uur. En niemand die mij kan vertellen waarom niet tot half negen. Of negen uur. En als ik dan even naar buiten loop om te gaan schijten, moet ik ineens een mondkapje op. Maar als ik naar huis ga weer niet. Snap jij het nog? Dit gaat dus al twee jaar zo sinds ze de ezels Diederik en Jaap iedere week om advies zijn gaan vragen en zij het feitelijk voor het vertellen hebben gekregen.

• Reageer
gravatar

Geen van beide. Ezel Diederik en ezel Jaap vonden kerststallen vallen onder cultuur, en daar hebben ze een enorme teringhekel aan. Dus waren kerststallen verboden. Maar dat viel niet heel erg op hoor. Ze hadden namelijk alles verboden rond de feestdagen. Alleen werken, dat paste nog wel in hun gereformeerde wereldbeeld.