Ricardo Liberato/flickr

Wie is deze troubadour, deze bon-vivant, deze vrije geest?

Een crackgebruiker

Wie zit daar toch zo gelukzalig naar de verre einder te turen? Wie denkt er niet na over de dag van morgen, maakt zich geen zorgen over waar hij vannacht slaapt, omdat het toch wel onder de sterrenhemel is? Ongeremd door conventies, burgerlijkheid, de beslommeringen die de brave Hendrikken onder ons teisteren? Wie is toch deze bon-vivant, deze troubadour met een geleefde gitaar en een lieve hond? Deze vrijbuiter die van moment naar moment leeft, het leven bezingt? Het is een crackgebruiker.

Bezit is voor deze vrijgevochten geest niets meer dan iets om te verpatsen voor een verse snats. Hij gaat en staat waar hij maar wil, mits het binnen een straal van een kilometer van zijn dealer is. O, alles op te geven en te leven als deze man, deze vogel, deze dappere makker!


Uw reactie telt. Juist nu.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

gravatar

Wie?
nou, deze:

Hij zat zo boordevol muziek
Hij zong voor groot en klein publiek
Hij maakte blij, melancholiek
De troubadour

Voor ridders in de hoge zaal
Zong hij in stoere sterke taal
Een lang en bloederig verhaal
De troubadour
Maar ook het werkvolk uit de schuur
Hoorde zijn lied vol avontuur
Hoorde bij ‘t nachtelijk keukenvuur
De troubadour

En in de herberg van de stad
Zong hij een drinklied op het nat
Voor wie nog staan kon en wie zat
De troubadour

De troubadour
Lalalalalalalailalalailala
Lalalalailalala

(1)^
• Reageer
gravatar

De gedachte om vrij te zijn in zijn wezen.

Het zelf denken wel geprezen.

Het zijn en zich gelukkig voelen is kunnen uitten als troubadour beperkt hoe anderen zich voelen.

Zijn eigen gevoel snappen heeft alles te maken met zelf voelen.

Empathie isdestapvoorjezelfvoelen.

Benny

(0)^

In samenwerking met Videoland

4 willekeurige feiten over Random Shit