man existence
Msbrintn / shutterstock.com

Zo voelt het om te zijn 

Een dag uit het leven van iemand die is

Je bent je er misschien niet altijd van bewust, maar bijna alles en iedereen is. Toch kan het heel moeilijk zijn om je te bedenken hoe het voelt om te zijn. In deze special krijg je een inkijkje in het leven van iemand die is, zodat ook jij het zijn hopelijk beter kunt begrijpen.

08.30 Je wekker gaat en je wordt wakker in je mensenlichaam. Zonder na te denken reik je je arm uit en druk je op het knopje van de wekker. Je kijkt naar hoe je hand rust op de knop bovenop de wekker, waardoor je inziet dat je nooit zou zeggen dat je hand op de wekker staat, zoals je wekker op het nachtkastje staat. “Mijn lichaam is geen object als andere objecten, maar het perspectief van waaruit ik de wereld waarneem”, zeg je. De omtrek van je lichaam is een grens dat andere ruimtelijke relaties niet kunnen overschrijden, omdat je bewustzijn en je lichaam zo diep verbonden zijn. Je kunt je eigen lichaam enkel waarnemen via je lichaam zelf, wat betekent dat je je lichaam niet bezit, maar je lichaam als het ware bent. Tijd om te douchen.

12.00 Lunch! Je hebt zin in een fruitsalade en pakt een mes. Je schilt een appel en weet dat dit geen passief object is, maar dat het in staat is te handelen. “Heeft de appel dan ook een soort appelhandjes waarmee hij mensen van vorm kan veranderen?”, vraag je aan jezelf. “Ach nee, maar binnen een groot netwerk van bijvoorbeeld appels, mensen en bomen, heeft iedere entiteit invloed heeft op de ander!” Je appeltje is in dat opzicht een gelijke aan jouzelf en je bent dus altijd onlosmakelijk verbonden aan ongelofelijk veel dingen. Smullen!

16.00 Je kijkt naar buiten en ziet een Opel Corsa met een panoramadak. “Hoe weet ik dat die Opel Corsa met een panoramadak bestaat los van mijn observatie van die Opel Corsa met een panoramadak?”, vraag je je af. “Hoe kan ik bedenken wat een Opel Corsa met een panoramadak eigenlijk is, los van de manier waarop ik ernaar kijk en erover nadenk?” In je hoofd heb je allerlei associaties bij en ideeën van Opel Corsa’s met panoramadaken, en je zult nooit echt weten wat ze zijn zonder die ideeën en associaties. “Waarschijnlijk zouden ze dan helemaal geen Opel Corsa heten”, concludeer je.

21.03 Je loopt op straat en komt Edwin tegen van waterpolo. Jullie communiceren met elkaar via woorden, maar je weet helemaal niet met zekerheid of jullie al die woorden hetzelfde begrijpen. Misschien ziet Edwin wel iets heel anders als hij naar bijvoorbeeld een Opel Corsa met een panoramadak kijkt. Je kunt je indenken hoe het voor jou is om Edwin van de waterpolo te zijn, maar niet hoe het voor Edwin is om Edwin van de waterpolo te zijn. Goed, je moet weer door. Laten jullie een keer een biertje doen.

22.30 De dag is voorbij gevlogen, wat je weer herinnert aan de tijdelijkheid van het menselijk bestaan. Je staat op je balkonnetje en weet dat de dood de basisconditie is van het zijn. “Zodra ik werd geboren, was ik oud genoeg om te sterven”, schreeuw je naar de maan. Het is een onvermijdelijk en blijvend vooruitzicht dat de manier waarop je bent en handelt in alle mogelijke manieren beïnvloedt. Je zijn is omgeven door de dood, het niets, de absolute afwezigheid van het zijn. Straks nog even Hart van Nederland kijken en dan naar bed.

23.54 Je bent lekker aan het slapen. Tenminste, daar moet je maar vanuit gaan. Als je morgen wakker wordt op ongeveer dezelfde plek als waar je vanavond bent gaan liggen, dan kun je aannemen dat je op dit moment aan het slapen bent. Ook al kun je je er in geen mogelijkheid bewust van zijn. Zzzzzz.


Uw reactie telt. Juist nu.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

gravatar

Als ik zo de chronologie naloop zie ik dat er veel gaten in zijn. Weet iedereen wat dat zijn, gaten? Zo niet, dan weet waarschijnlijk ook niet iedereen wat zijn is.

• Reageer
gravatar

Die gaten kun je bijvoorbeeld discontinuïteieten, of misschien zelfs singulariteiten noemen. Dat scheelt weer.

gravatar

Toen ik het koffie apparaat aanzette besefte ik pas wat het voor hem betekend om als koffie apparaat door het leven te gaan.Zonder elkaar zijn we niks waard.Ontroerend stukje.

• Reageer
gravatar

Zoals de grote filosofen uit Liverpool al oreerden:
A day in the Life
I read the news today, oh boy
Four thousand holes in Blackburn, Lancashire
And though the holes were rather small
They had to count them all
Now they know how many holes it takes to fill the Albert Hall
I’d love to turn you on

• Reageer
gravatar

Zijn of niet zijn, daar gaat het om.

Is het eervoller om in je hoofd die voortdurende aanvallen van het nietsontziende lot te verdragen of de wapens op te nemen tegen de zee van moeilijkheden en er al vechtend een einde aan te maken? Doodgaan, slapen. Meer niet; te weten, dat die slaap de duizend aangeboren angsten die in je lichaam huizen, verjaagt. Het zou een welkom einde zijn. Doodgaan, gaan slapen, slapen, wie weet dromen? Daar zit het probleem, want wat wij in die doodsslaap, vrij van aardse onrust, kunnen dromen, doet ons aarzelen. Die twijfel is er de oorzaak van dat deze rampspoed nooit zal ophouden. Want wie verdraagt de martelingen van de wereld, de dwang van de dictator, de verachting van de rijken, het verdriet om een verloren liefde, de gerechtelijke dwaling, de ambtelijke willekeur en de trap na voor zelfs de kleinste goede daad, als hij zichzelf daarvan kon verlossen met één dolkstoot? Wie zou in pijn en ellende willen leven, als niet de angst voor dat wat na onze dood komt, dat onontdekte land, waaruit geen reiziger ooit terugkeert, onze wil verlamt en ons nog liever dit vertrouwde lot doet dragen dan vluchten naar iets dan ons onbekend is? Zo maakt het denken lafaards van ons allemaal en verziekt de somberheid de vastberadenheid en verzanden belangrijke ondernemingen door dit gepeins in loze woorden.

• Reageer
gravatar

Zijn of niet zijn, daar gaat het om.

Is het eervoller om in je hoofd die voortdurende aanvallen van het nietsontziende lot te verdragen of de wapens op te nemen tegen de zee van moeilijkheden en er al vechtend een einde aan te maken? Doodgaan, slapen. Meer niet; te weten, dat die slaap de duizend aangeboren angsten die in je lichaam huizen, verjaagt. Het zou een welkom einde zijn. Doodgaan, gaan slapen, slapen, wie weet dromen? Daar zit het probleem, want wat wij in die doodsslaap, vrij van aardse onrust, kunnen dromen, doet ons aarzelen. Die twijfel is er de oorzaak van dat deze rampspoed nooit zal ophouden. Want wie verdraagt de martelingen van de wereld, de dwang van de dictator, de verachting van de rijken, het verdriet om een verloren liefde, de gerechtelijke dwaling, de ambtelijke willekeur en de trap na voor zelfs de kleinste goede daad, als hij zichzelf daarvan kon verlossen met één dolkstoot? Wie zou in pijn en ellende willen leven, als niet de angst voor dat wat na onze dood komt, dat onontdekte land, waaruit geen reiziger ooit terugkeert, onze wil verlamt en ons nog liever dit vertrouwde lot doet dragen dan vluchten naar iets dat ons onbekend is?
Zo maakt het denken lafaards van ons allemaal en verziekt de somberheid de vastberadenheid en verzanden belangrijke ondernemingen door dit gepeins in loze woorden.

gravatar

De echte man is de alleenstaande man. Bij de samenwonende dan wel gehuwde man is de identiteit vaak vervormd. Het zijn is de relatie ik-universum.

• Reageer
gravatar

Professor, ik heb de indruk dat M. eerder doelt op het realationele inconsistentialisme.

De auteur van het artikel vertoont er ook sporen van, in enkele storende taalfouten.

gravatar

Taalfouten, niet te verwarren met als gevolg van de steeds kleiner wordende lettertjes van de mobiele telefoon onopgemerkte tikfouten :(.

gravatar

Ik heb we nog nooit zo tweezaam gevoeld als toen,daar zit je dan….met een leuke meid die ik zo graag wilde versieren, elke avond op de bank voor die eeuwige kut t.v. Al lang daarvoor uitgeluld,vuiliszak buiten,hond moet uit.Oh god wat was dat vreselijk..

gravatar

Zijn is ondenkbaar zonder Niet-Zijn. Maar als je het over Niet-Zijn kunt hebben dan is het weer. Dat is dan het Zijnde-Nietzijn. Zo heb je ook het Nietzijnde-Nietzijn en het Zijnde-NietzijndeZijn. Maar totaal is pas het Nietzijnde-NietzijndeZijendzijn.

• Reageer
gravatar

L’être et le néant, To be, or not to be. Wetend niet-weten Het gaat -in essentie- over BEWUST zijn en over Bewust ZIJN. Het is de vraag of de moderne samenleving ons nog toestaat BEWUST te zijn van een diepere individuele werkelijkheid die door de technologie, bedrijfsleven, marketing en politiek bewust en stelselmatig onzichtbaar wordt gemaakt. Leven wij als volledig als ‘ons zelf’-bewuste individuen? Of worden wij geleefd volgens slim ontworpen klasse-gebonden leef- en bestedingsprogramma’s, ontworpen door overheid en bedrijfsleven? That is the question!

gravatar

Ge vindt het dus belangrijker een lul te hebben dan te zijn?
Ik meen daar een hoge graad van altruïsme in te zien.