persgroep_site

Ricardo doet op school tof met zijn nieuwe merkkrant

‘Check die sicke achtergronden’

“Gast, deze AD is vanochtend pas gereleased. Ik zweer het, je ziet hem nog nergens. Check die sicke achtergronden, hier in de knuistjes van deze leipe brother.” Als het op merkkranten aankomt is Ricardo helemaal het mannetje. Zijn vrienden nemen genoegen met een merkloze krant, maar voor Ricardo moet er een logo op, anders is verdieping ‘super lame’.

Ricardo heeft alles wel in de kast liggen. “Volkskrant, Parool en Trouw natuurlijk sowieso, die is superspang toch. Maar ook Brabants Dagblad, BN de Stem, PZC en Tubantia. Die zijn minder mainstream”, legt hij uit terwijl hij losjes zijn voet op het muurtje laat rusten. “Het is me heus niet alleen om het merk te doen, maar deze shit is ook echt van betere kwaliteit. Maar daar hoor je dus niemand over G.”

“Hey ladies”, zegt hij als er een groepje meiden giechelend en naar Ricardo wijzend langs komt lopen. “Zie je? Deze jongen hier”, Ricardo schudt het hoekje van de krant. “Deze puppy is dus precies de reden dat ze wel naar mij kijken en niet naar jou.” Plots verstomt zijn blik als hij in de verte iemand ziet lopen die dezelfde krant in zijn hand heeft: “Fuck man, ik loop episch hard voor lul hier.”

In de Week van de Krant van De Persgroep kun jij ook de blits maken met je krant. Krijg tot wel 8 weken de Volkskrant, Trouw, Parool en AD Regionaal: Brabants Dagblad, Eindhovens Dagblad, BN de Stem, PZC, De Gelderlander, Tubantia of De Stentor gratis op de mat.


Uw reactie telt. Juist nu.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

gravatar

Aha, in die Rotterdamse Courant staat natuurlijk ook al dat Feyenoord zijn eerste Champions Laegue wedstrijd dik en dik verloren heeft.

(3) ^
gravatar

heb je die gelezen? het heeft tegenwoordig alleen maar snapchatfoto’s en column van Ebru Umar er in staan. Dat kan je geen krant meer noemen

(2) ^
gravatar

Sorry ik was even weg, na mijn laatste commentaar stormden twee mannen binnen die me bedreigden. Ik vluchtte de tuin in. Een kwam me achterna, hij zei als je niets te verbergen hebt hoef je niet te vluchten met een profetie dat hij over drie weken terug is. Ik zei als je even aan zou bellen is het al wat anders. Toen ik terug in huis was had de ander mijn computer meegenomen en mijn fiets die tegen mijn huis stond in de bosjes gegooid, de tweede dit jaar die daar belandde. Er liepen daar altijd kinderen rond die altijd om me heen blijven hangen, en dit keer hadden ze een fiets omgegooid. Ik ben ze achterna gegaan om een standje te geven en had er een bij zijn kuif gepakt. Hij lachte me daarna uit. Maar dat is het niveau van kindermisbruik voor die lui hier. De vader was dezelfde die me vorig jaar met mijn leven bedreigde na een jarenlange vete toen dezelfde kinderen me steeds nariepen als ik een helling op fietste kilometers verder. Op een gegeven moment begreep ik mijn rol en half voor het theater heb ik ze toen van over een sloot op dertig meter afstand gezegd te stoppen of ik zou over ze gaan schrijven.

(5) ^
• Reageer
gravatar

Ja, vroeger konden de buurtelingen op het dorp ook commentaar geven als de jeugd kattenkwaad uithaalde. Daar is nooit iemand traumatisch vanaf gekomen.
De meest grove mensen kennen maar één moraal waar alles op neerkomt: kinderen. Het kost een hoop geld om ze groot te brengen.

(1) ^
gravatar

Sociale controle.
Deels de weerzin daartegen is nu de sociale controle: pesterij.
Op die christelijke dorpen zijn ze soms ook het felst tegen geloof.
Politie is er niet veel meer. Net als de kerk.
Ik had er pas een praatje over. Als het helemaal weg zou zijn, neemt dit soort mensen de rol van politie en dominee in. Maar dan slaan ze je verrot.

(2) ^
gravatar

Bru nu

Olé olé, oké oké/
Het gaat om het hier en nu/
Bru nu, Bru nu/
Una paloma blanca, una paloma blanca/
Ik heb een band/
Met Schouwen-Duiveland/
Ons ei-land, ons ei-land/

(0) ^
gravatar

Die helling die ik steeds op moest nog op mijn oude fiets was exact de plek waar de dijk is doorgebroken tijdens de Ramp. Een boer vertelde me er eens van. Die had daar vlak achter gewoond. Zijn hele familie behalve hij was verdronken zei hij. Er is nu nog een rechthoekig gat met riet op die plek. Hij was nog nooit in het watersnoodmuseum geweest. Maar dat heb je ook met het Anne Frankmuseum, vooral oorspronkelijke Amsterdammers zijn er vaak nooit geweest, die weten het wel.

(2) ^