Bron - Girls-atreniruet-pony-1256293806_74

Niet alle volwassenen met een verzorgpony hebben een psychische aandoening

Er zijn uitzonderingen

Het is verleidelijk om ervan uit te gaan dat iedere volwassene met een verzorgpony een psychische aandoening heeft. Toch is dat iets te kort door de bocht. Ja, de meeste 16-plussers die andermans pony verzorgen hebben een GGZ-indicatie, maar er zijn ook uitzonderingen.

Jantine Ververs (56) is al jaren de verzorgster van shetlander Bruno. Ze vindt het vooral plezierig om zijn hoefjes uit te krabben. Tot verbazing van velen bestaat er echter geen splinter wetenschappelijk bewijs dat Jantine een psychische stoornis heeft. Afgezien van Bruno wijst alles erop dat ze klinisch in orde is.

Ook de geestelijk gezonde Michael Jobse (30) spendeert iedere dag uren met een pony: “Ik mag sinds twee jaar Bonnie borstelen.” Michael is door zijn huisarts verschillende keren doorverwezen naar een psychiater, maar er is ondanks vele onderzoeken geen enkele afwijking aan het licht gekomen. “Het lijkt erop dat ik gewoon zou kunnen functioneren in de maatschappij, al gaat al mijn vrije tijd in Bonnie zitten.”

Ken je een volwassene met een verzorgpony? Ga dan eerst na of hij of zij met een psychiatrische aandoening is gediagnosticeerd. Zo voorkom je dat er een ongemakkelijke situatie ontstaat, hoe klein die kans ook is.


Uw reactie telt. Juist nu.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

gravatar

Zo uitzonderlijk is dat niet hoor. Ik heb het er met mijn verzorgpony over gehad en hij verzekerde mij dat ik geen psychische stoornis heb. Mijn cavia vindt trouwens van wel maar daar hecht ik geen waarde aan, die lult wel meer uit z’n nek.

• Reageer
gravatar

Het virus van paardenspringsport daar wordt je echt ziek van, dan ben ik nu al gewoon de klos. mijn dochter van 11 maand vind 1 van de paarden van mijn vader wel erg leuk.
Ga er maar aanstaan een kleintje van 11 maand wat niets liever doet dan bij opa op zijn knol zitten .
Die hele knol mag van mij in de worst.

• Reageer
gravatar

Ja, pa moest vanmorgen mooi op tijd naar een olieland voor zijn paardenhandel.
Die was hier nog even, zijn opmerking, er zijn er hier volgende maand 2 jarig.
Dat klopt wel mijn dochter word 3 dagen na mij jarig.
Die vos is voor je dochter, maar ik weet dat je een beroerde heup hebt en heb een zadel laten maken.
Ik wil jou binnenkort zien op die hengst.
Wanneer die vervelend is geef je die eerst maar een beste schop voor zijn voorpoten.
Dat ga ik vandaag maar eens doen.

gravatar

pijnbestrijding, ja daar heb ik een kast vol van, dat werkt niet altijd.
Heb ik ook maar 1 seconde spijt dat ik die hengst even heb laten lopen ( geen seconde)
Dat al mijn gewrichten pijn doen neem ik voor lief.
Het was alleen wat lastig dat mijn vrouw met de kleine naast de stal stond op mijn dochter haar vos, dat kon ik niet echt rijmen. Dus laat mij even met deze bliksemse hengst alleen.

gravatar

Een oudtante van mij had iets Freudiaans met haar hobbelpaard Felix, uiteindelijk een ruin (nadat oudoom hem had laten “helpen”), maar oorspronkelijk dus een hengst. Tante nam haar verzorgende taak erg serieus, hij mocht iedere dag in de hobbykamer drie kwartier ongezadeld hobbelen, tante kwam altijd zeer bezweet terug uit de mini-kraal. Oom kon die preoccupatie van tante niet waarderen en heeft uiteindelijk de paardenslager opdracht gegeven Felix te slachten. Hetgeen geschiedde, Felix in de open haard, tante ontroostbaar. Het stel is op latere leeftijd nog gescheiden. Bij tante was voordien nog een schimmel-infectie gediagnosticeerd.

• Reageer
gravatar

Wat een lul verhaal! Je houdt toch van dieren of niet of dat nou een eigen paard pony konijn hond of kakkerlak is maakt het toch never nooit uit hoe oud je bent! Als je het niet volledig zelf kan onderhouden is dat toch een prima oplossing. We noemen de oudere generatie die honden hebben toch ook niet meteen psygisch niet in orde ga toch weg in een woord BELACHELIJK verhaal

• Reageer
gravatar

Marissa, beste meid, het is je waarschijnlijk even ontgaan maar dit artikel was ironisch bedoeld, zeker niet sarcastisch. Het zegt in feite ook meer over de mens dan over zijn liefde voor het dier. Jouw bijdrage is taal-technisch bijzonder complex geconstrueerd, ik moest ‘m drie keer lezen voor ik ‘m begreep, dat is echt een compliment.

gravatar

zo denken veel mensen ten onrechte dat ik geen psychische aandoening heb omdat ik geen verzorgpony heb maar dat is onzin ik heb mijn pony per ongeluk gewurgd toen ik een psychose had en nu krijg ik alleen nog maar een cavia

• Reageer
gravatar

ik snap waar je verzoek vandaan komt en ik kan je aanraden om mijn tekst gewoon hardop uit te spreken als je het leest dat helpt in de begripsvorming

gravatar

Roland bedankt voor de hardopleestip het is waar wat je zegt het enige probleem is dat mijn hond steeds denkt dat ik tegen haar praat en ik steeds moet uitleggen dat we nog niet gaan wandelen dat is wel jammer als dit zo doorgaat heb ik nog voor het einde van het jaar recht op een zorgpony tot die tijd red ik me wel denk ik al is mijn leestekenknop net kapotgegaan zoals je wel kunt zien dankzij jouw leestip niet zo heel erg zolang iedereen maar weet dat je de tekst hardop moet lezen

gravatar

Nou, ik iedereen mededelen dat er bij Mariëlle wel degelijk een steekje los zit in haar bovenkamer, hoor! Ik heb de verzorgpaarden van haar gesproken, en die zijn het laaiend met me eens!