Studio Speld

Studio Speld

Wij proefden 10 verschillende oliebollen en ze waren allemaal lekker

Wij wilden de proef op de som nemen en hebben speciaal voor jullie 10 verschillende oliebollen gegeten. Het resultaat was verrassend te noemen: ze waren allemaal lekker.

We begonnen uiteraard met oliebol 1. Die was lekker. 2 en 3 waren heel lekker en zelfs de 4e was erg lekker. 5 was iets wat zompig, maar toch lekker. Op oliebol 6 zat wat weinig poedersuiker, maar de bol zelf was lekker. De oliebol erna, nummer 7, was duidelijk in oud frituurvet gebakken, toch had dat gelukkig niet veel invloed op het feit dat ook die bol lekker was. Oliebol 8 was met krenten, dus lekker. Daarna kwam misschien wel de rondste bol van Nederland: nummer 9. Die was ook erg lekker. Na de 10e oliebol in een half uur hebben een aantal mensen wel moeten kotsen, maar hij was wel gewoon lekker.

Conclusie: alle oliebollen waren lekker. Fijne jaarwisseling!


Uw reactie telt. Juist nu.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

gravatar

Toch niet droog gebleven voor die paar boodschappen.
Het was druk in de winkel. Ik kwam met hetzelfde duistere gevoel buiten als die ene keer in de Dorpsstraat als kind toen ik weer even moest wennen en de familie daartegenover met al die bruine kinderen me zag door de gordijntjes: dat ik geen vrolijk kind was. Zo begon de discriminatie, ik zag het aankomen. Het weer was passend.
Ik zag toen, ik zweer het, al dat ze erg geil waren en zich niet wilden laten zien. Later toen hij volwassen was gaf de zoon (die ik inmiddels persoonlijk beter kende) toe dat hij van de seksuele gevoelens op hem geprojecteerd als bruin kindje in een ‘gemengde’ familie een fixatie heeft overgehouden die dankzij de politiek eerst algemeen toen heldendom werd. Zo werd hij van een levenslange cynicus een van de uitverkorenen van Maitreya.

Zo begon de discriminatie toen, ik zag het aankomen.
Zo zit het altijd in elkaar met vuile hypocriete nikkers.

http://info.sharenl.org/

• Reageer
gravatar

Waar ik voor gestraft ben, is het introduceren van de kunst van het leven. Maar er zijn altijd mensen zoals die jongen van de Hare Krishna die wat ver gaan, rechtstreeks naar de meisjes in de tram of ze willen neuken. Ik wil een paar dingen zeggen, het is in de context, veronderstel ik, van competitie voor degenen die het herkennen. Als ik met meisjes omging, hadden ze al die achtergrond met de helft van hun eierstokken kapot of met ongeneeslijke geslachtsziekten. Ze wezen me af omdat ik niet knap of ervaren genoeg was, of anders omdat ze zagen dat ik te uniek ben raakten ze gefixeerd en probeerden ze onmiddellijk mijn vrijheid af te nemen, me te binden. Ze waren nu gericht op loyaliteit en deden alsof ik degene was die getest moest worden in plaats van zij. Terwijl jij niet zo bent. Maar het is een standaardprocedure geworden; ook omdat ik nu zo lelijk ben en nog steeds speels moet ik wel pervers zijn, of bezig met mijn overlijden. Niet buitengewoon knap zijn was nog niet zo erg, misschien heeft het me gematigd, hoewel ik het niet weet. Ik kende ook spiritualiteit, en ik wil graag uitleggen wat dit betekent. Ik had ook een van de doorsnee hoerenlopers kunnen worden, want dat is wat gebruikelijk ook wel als levenskunst wordt opgevat en ze slagen er ook het beste in om tot op hoge leeftijd een gezin te stichten met een jong meisje, en ze betuttelen me. Het niet doen (of proberen, zelfs voor de hoeren moet je interessant genoeg zijn werd me verteld) lokte spot, discriminatie en geweld uit. In de VS is er niets anders. In het begin kon ik dit aan; ik werd uit de samenleving gezet. Omdat ik voor de hoeren niet geïnspireerd ben om me uit te sloven of zo’n risico te nemen, had ik nu ook een handicap die algemeen werd gezien als karma voor hun waanzin alsof het de mijne was.
Mensen hebben nu moraal geleerd.
Dit is ten voeten uit Maitreya.
Er zijn nog steeds levenswetten en intuïtie. Het was de tijd van Krishna. Nu vertegenwoordig ik Christus en het kruis. Ik ben niet meer voor levenskunst. Hoe kan ik? Zelfs een helderziende zei dat ik het leven niet verzaakte, het deed afstand van mij. En toen was er nog niets gebeurd. Ik heb nu de tijd voor genocide in plaats van de zelfmoord die ze voor me gepland hadden. Yoga spreekt over common sense. Dat is het. We hebben alle geduld. Degenen die me hebben ontmoet, kennen mij. Ik weet wie mensen zijn. Ik respecteer de vrije wil, het is intuïtie; daar schamen ze zich voor.
Het alternatief is dwang.