NOS

Hoe werkt het Amerikaanse kiessysteem ook alweer?

Voor mensen die het Amerikaanse kiesstelsel niet goed kennen kan het ingewikkeld lijken wat er vandaag en gisteren allemaal is gebeurd, maar eigenlijk is het best simpel. Wij leggen het uit.

Het systeem stamt uit de late 18e eeuw. Omdat afstanden nog heel groot waren en de ‘founding fathers’ bang waren dat kleine staten overvleugeld zouden worden door grote staten, hebben de deelstaten een grote rol gekregen bij de presidentsverkiezing. De Amerikaanse president wordt niet direct door het volk gekozen maar door het ‘Electoral College’, een vertegenwoordiging van de 50 staten en het hoofdstedelijk district.

Elke staat heeft even veel kiesmannen in het electoral college als het totaal aantal afgevaardigden en senatoren dat het in het Congres heeft zitten. Dat aantal loopt uiteen van 3 voor kleine staten als Wyoming en Alaska en het hoofdstedelijk district, tot 55 voor Californië. Omdat elke staat precies twee senatoren naar het Congres stuurt zijn staten met een kleine bevolking relatief oververtegenwoordigd. 

Op verkiezingsdag beslissen de inwoners van de staten welke kandidaat de kiesmannen hun staat in het Electoral College moeten steunen. Ongeveer anderhalve maand na de verkiezing komt het Electoral College samen in Washington, en dan vindt de definitieve stemming plaats. Het kan dus voorkomen dat de presidentskandidaat die niet de meeste stemmen van de Amerikaanse bevolking heeft gekregen toch het Electoral College wint. Zo kon Donald Trump bijvoorbeeld in 2016 winnen, terwijl de meeste Amerikanen liever Hillary Clinton als president hadden gezien.

Begin januari komt het Congres samen om de verkiezingsuitslag van het Electoral College te bekrachtigen en eventuele bezwaren te behandelen. Tijdens die procedure kan het voorkomen dat een verliezend uitgaand president fascisten ophitst die dan het Congresgebouw bestormen. Op 20 januari wordt vervolgens de nieuwe president voor vier jaar ingehuldigd.

Het systeem wordt tegenwoordig steeds vaker bekritiseerd. Het weinig representatieve Electoral College zou niet echt democratisch zijn en ook een bestorming door fascisten zou niet in een moderne liberale democratie passen. Voorlopig lijkt het er echter op dat de traditie standhoudt.


Uw reactie telt. Juist nu.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

gravatar

Ik ben ook zwaar teleurgesteld in broeder Trump. Ik ga minstens vier jaar niet meer met hem op de foto. En in die tijd koop ik Groenland van Denemarken, wij doen een veel aantrekkelijker bod dan Amerika.

gravatar

Jeetje, wat ingewikkeld!

En ik hoorde dat er nog veel meer rare regels zijn.
En iets met onderdrukking van stemmers ofzo.
En dat er dan eigenlijk maar 2 partijen zijn.
En dat met name republikeinen ofzo altijd alleen maar dwarsliggen.

Zou daar iets beters voor te verzinnen zijn?

Nee, geen koning!
Van die operette moeten wij dan weer af zien te komen.

• Reageer
gravatar

Een koning heeft grote voordelen.

Het belangrijkste voordeel is dat hij geen barst te vertellen heeft.

Het feit dat een koning niet hoeft te worden gekozen is een belangrijk voordeel.

Een koning en koningin worden door het allergrootste deel van zijn onderdanen vereerd als een heilige en bejubeld als een held. Overigens zonder enige prestatie.

Tot slot. Hun paleis worden alleen bestormd tijdens Prinsjesdag, maar daarbij zijn nooit doden gevallen.

gravatar

Dank u, geloof ik.

Maar in ieder geval, beste mensen.
Laat ons gewoon lekker niks doen!

We doen geen vlieg kwaad, je weet wat je aan ons hebt.
En wij wat we aan jullie hebben, of krijgen, zeg maar.
Win-win.

Volgend jaar graag wel 10% loonsverhoging ip.v. die schamele 5.
Ik wil dat miljoen per jaar nou toch echt een keer halen.

(Verzonden van mijn iPhone 12 Pro Maximum te Griekenland)

PS Die 1,6 miljoen per jaar voor Amalia volgend jaar is toch óók wel belastingvrij hè?

gravatar

Het is wel eerder gebeurd dat stemmen werden gestolen, van beide kanten, de laatste keer die doorslaggevend was van Al Gore.