Julia Tsokur / Shutterstock.com

Almere-Parkwijk trots dat zijn ouders hem vernoemd hebben naar het station waar hij is verwekt

Je kind vernoemen naar de plaats van de verwekking: een romantische trend. Student Almere-Parkwijk Bakker (22) wordt iedere dag herinnerd aan het liefdevolle moment dat zijn ouders hem keihard maakten. “Kun je je voorstellen dat je gewoon Lucas heet? Ik ben blij dat mijn ouders wel van mij houden.”

Moeder van Almere-Parkwijk: “Destijds moest er bij de gemeente nagevraagd worden of het mocht. Maar wij stonden erop, want het was heel belangrijk voor ons dat hij nooit vergeet waar hij vandaan komt. We dachten eerst aan Domino’s, omdat zijn verwekking daar was gestart, tegenover het station.” De vader legt uit waarom ze uiteindelijk toch voor Almere-Parkwijk zijn gegaan. “We wilden ons kind veel mogelijkheden voor de toekomst meegeven. Zo kan hij later bijvoorbeeld kiezen voor Parkwijk als roepnaam als hij dat mooier vindt. En als hij zich voorstelt, dan blijft dat lekker hangen.”

Of Almere-Parkwijk zijn eigen kroost ook een bijzondere naam geeft? “Absoluut! Sterker nog: mijn vriendin is zwanger en we weten al hoe we hem gaan noemen: Julia’s.”

 

Word nu Vage Kennis van de Speld en krijg gratis het nieuwe jaaroverzicht 2018: Een Jaar’!


Uw reactie telt. Juist nu.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

gravatar

Mijn moeder is een Poolse die in het voorjaar van 1997 als zestienjarig meisje door een zekere Jopie Viesmens te werk werd gesteld als escort in Amsterdam. Een jaar later was ze onverwacht zwanger. Ze wist niet van wie de zaadcel was die haar eicel was binnengedrongen, en evenmin waar en wanneer.

Daarom heeft de ambtenaar van de burgerlijke stand mij Nomen Nescio (Latijns voor “zij weet geen naam”) genoemd.

(4)^
• Reageer
gravatar

Mijn moeder is een Poolse die in het voorjaar van 1997 als zestienjarig meisje door een zekere Jopie Viesmens te werk werd gesteld als escort in Amsterdam. Een jaar later was ze zwanger. Ze wist niet van wie de zaadcel was die haar eicel was binnengedrongen, en evenmin waar en wanneer.

Daarom heeft de ambtenaar van de burgerlijke stand mij Nomen Nescio (Latijns voor “zij weet geen naam”) genoemd.

(1)^
• Reageer
gravatar

Nomen Nescio en Nomen Nescio komen uit één en dezelfde eicel van mij.
Vandaar dat zij op een enkel detail na hetzelfde hebben geschreven rond vrijwel dezelfde tijd en zonder dat ze het van elkaar wisten.

p.s. De ambtenaar van de burgerlijke stand gaf hen dezelfde naam. Dat heeft tot veel vergissingen geleid. Maar daarover later meer.

(3)^
gravatar

Pierre Kartner is op station Elst geboren, dus die had daarnaar genoemd kunnen worden. Maar inmiddels is het een beetje laat daarvoor, dus misschien moet het maar andersom. Zou dat niet mooi zijn: reis je van Arnhem naar Nijmegen, passeer je station Vader Abraham. Als we met dat ene zwar(t)e onderwerp klaar zijn kunnen we misschien daar een brede maatschappelijke discussie over beginnen.

(3)^
• Reageer