cc Flickr - Tina Franklin

Lisanne vond werk ondanks opleiding Communicatie

Een verhaal over moed en doorzettingsvermogen

De 31-jarige Lisanne Gaarenstroom uit Doetinchem werkt als communicatiemedewerker bij een zorginstelling. Dat lijkt niet bijzonder, maar dat is het wel: Lisanne studeerde namelijk ooit Communicatie. Dat ze desondanks werk vond, kan ze ook zelf nog nauwelijks geloven. Een verhaal over moed en doorzettingsvermogen.

Het is inmiddels alweer vijf jaar geleden dat Lisanne haar opleiding afrondde. “Die dag staat nog op mijn netvlies gebrand”, zegt ze met vochtige ogen. “Ik kreeg dat diploma en wist dat mijn leven voorgoed veranderd zou zijn. Voortaan zou ik altijd het stigma ‘Bachelor of Communications’ met me meedragen.”

In die wetenschap probeerde Lisanne haar leven weer op te pakken. Ze onderzocht de mogelijkheden op de arbeidsmarkt en kreeg weinig goed nieuws te horen: “Veel werkgevers deinzen ervoor terug om iemand aan te nemen die Communicatie heeft gestudeerd. Ze kiezen liever voor de zekerheid van een kunsthistoricus. Maar wij kunnen juist van toegevoegde waarde zijn. Wij kijken vanuit een andere hoek naar de dingen, meer vanuit een communicatiehoek.”

Lisanne liet zich niet uit het veld slaan. Ondanks haar opleiding solliciteerde ze naar diverse functies in de communicatiebranche. Met succes, want zorginstelling Tulpenbloei in Zetten durfde het aan om met haar in zee te gaan.

Tot Lisannes vreugde krijgt de problematiek rondom werken met Communicatie inmiddels landelijke aandacht. Met communicatiequota wil de overheid bedrijven stimuleren om meer mensen met een communicatie-achtergrond in dienst te nemen. Volgens Jet Bussemaker, minister van Quota, zijn het vaak ‘heel aardige mensen’ en kunnen ze ‘heus wel wat’.

Critici vinden dat mensen op geschiktheid geselecteerd moeten worden en niet op communicatie. Lisanne is het daar niet mee eens: “Zonder positieve discriminatie vindt niemand een baan.”


Uw reactie telt. Juist nu.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

gravatar

Ze willen alles fair regelen in de ‘tijd’, dat iedereen evenveel werkt en vrije tijd heeft, iets meer of minder, maar dat werkt niet. Sommige mensen doen graag meer, anderen minder, sommigen alles, anderen niets, afhangend van het doel dat ze zien. Door het doel weg te halen krijg je geen nuttige vorm van arbeid. Die dingen moeten via de kwaliteit van leven uitgewerkt worden zonder dwang. De gelijkheid is er enkel om de inherente afgunst tegen te gaan die zo juist norm wordt.

• Reageer
gravatar

ik gun u absoluut niet dat u concludeert op basis van een overigens heerlijk vaag betoog dat inherente afgunst de norm is maar mijn afgunst is inherent aan uw betoogtrant

gravatar

– Bij wie komen medewerkers aankloppen om een tekst te controleren die naar de klanten gaan?
– Waar komt de directie naar toe om het beleidsplan in elkaar te zetten?
– Wie worden bij bijna iedere vergadering uitgenodigd om gebruik te maken van expertise op communicatiegebied?
– Wie zijn dé schakel bij interne/externe evenementen waarbij de belangen groot zijn?
– Wie worden zwaar ondergewaardeerd ondanks dat ze ook in de weekenden social media en mail in de gaten houden?

Inderdaad…

• Reageer
gravatar

Hè verdorie, net het haardvuur uitgemaakt, m’n laatste bodempje Whisky soldaat gemaakt en m’n kilthaar wat getrimd en nu begint de pret weer opnieuw. Zucht…

gravatar

Gewoonlijk zijn dit soort ingewikkelde kwesties toch meerkeuzevragen op de Speld?
En staan ze rechts?

Dit is te lastig. Ik ben er klaar mee.

gravatar

– wie brouwt er vervolgens een zeer leesbaar Jip/Janneke-proza dat inhoudelijk geen enkele relatie meer heeft met de vragen waar de mensen mee zitten?
– wie heeft er tijd om zich ergens mee bezig te houden waar niemand zich ooit mee bezig zal houden?
– nou, wie dan?
– wie blaast de onbeduidende eenvoudige vragen op totdat ze onhandelbaar genoeg zijn om door te geven?
– bij wie is zelfs tijdens kantoortijden social media core business.

gravatar

De Bijbel zegt dat zonder liefde al het andere niets is. De gelovigen komen dus altijd kwijlen als er iemand doodgaat of anders in grote problemen zit, of om dat te bevorderen. Ze doen je zo zielig mogelijk en beelden zich daarbij grote dankbaarheid in. Zo zoeken ze steeds minder waardigheid, van de verkering van hun voetballende zoon met blessure tot en met het Downsyndroom of pedofilie. Als je echter communicatie hebt gestudeerd is er geen hoger goed dan met alzheimerpatiënten om te gaan.

• Reageer
gravatar

Dat gij eenen piepert sijt, ende eene fervent aenhangher der afvalligheijd, veroorzaekt door eene swack in ‘t karakter heeft u alhier uijtvoerigh tentoonghespreijd. ‘t Sal u blijven agtervolgen ende dugtigh in de wegh blijven sitten. Maer er sijt hoop, jawel!

Begint gij sigzelve tersgtont ter kercke te begeven, ende gij sult ervaaren terweijl ‘t lof sijnen voortgangh vindt, evenzo gij ‘t erbarmen Godsch sal omringhen, maer niet eerder dan wanneer gij eenen duijt in ‘t sakje heeft gedaen.