Pritt_Produktion_2001

Geveinsde lijmverslaving wordt data-analist fataal

Ben: “Ik moest onder die reorganisatie uit.”

Het begon zo onschuldig. De 31-jarige Ben E., data-analist te Bilthoven, had afgelopen november, op een dinsdag, geen zin om te werken. Schoon genoeg had hij ervan. “Het leven van een data-analist lijkt natuurlijk één groot Glamorama, met geld als water en chickies bij de vleet. Maar om 8 uur ‘s ochtends ziet het er toch vaak heel anders uit.”

Ben nam een noodlottige beslissing: hij meldde zich ziek. Toen hij zich na drie dagen bij de bedrijfsarts moest melden, zonder dat hem iets mankeerde, sloeg de paniek toe. “Ik moest iets, maar kon zo gauw niets beters verzinnen dan dat ik een drugsverslaving had. Om het nog een beetje geloofwaardig te maken, snoof ik een halve tube Pritt naar binnen. Zo is het begonnen.”

Nu alles is uitgekomen vertelt Ben openhartig over zijn lijmproblemen. “Ik moet eerlijk zijn. Het was geen gewone periode waarin ik mij ziek meldde. Het bedrijf zat in een reorganisatie, en ik weet uit ervaring wat voor impact dat op je kan hebben. Ik wilde er niet bij zijn. Zeker omdat niet duidelijk was hoe en of ik ongeschonden uit de reorganisatie zou komen. Bovendien heeft niemand mij verteld om welke redenen we de vernieuwing in gingen. Niet dat het zo goed gaat bij Advanced Data Solutions (ADS), maar het is al meer dan 30 jaar een puinhoop, dus waarom nu ingrijpen?”

In een omvangrijk rapport van de bedrijfsarts van ADS vertelt Ben hoe zijn verslaving van kwaad tot erger ging. “Je begint met een Prittstift om indruk te maken op de arts, maar het voelt toch wat onschuldig. Als de druk om te overtuigen toeneemt, schakel je over op relatief onschuldige fysische lijmen als houtlijm, vislijm en dextrinelijm. Maar in de lijmwinkel kon ik de druk niet weerstaan om ook de chemische lijmen te proberen. Inmiddels heb ik mijn eigen huisapotheek met ureumformaldehyde, fenolformaldehyde en Epoxy.”

Experts van de GG&GD Bilthoven geven aan nog nooit zo’n ernstige vorm van lijmverslaving te hebben gezien. “Data-analisten willen niet bekendstaan als watjes, dus als ze dan bang zijn voor weer een nieuwe werkdag, verzinnen ze vaak een drank- of drugsprobleem. Maar als dat escaleert, hebben we als samenleving een groot probleem. Wie vertrouwen we onze data nog toe?”

Om privacyredenen is de naam van Ben E. verzonnen


Uw reactie telt. Juist nu.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

gravatar

ja sorry, maar die vraag ken ik nie beantwoorde. Ik doet het nog gewoon met ‘Bison-kit’. Die Ben is een amateur, ja. Ik zeg Bison-kit. En niet inslikken. Niet snuife. Straks moe je erregens in poszegel op plakke en dan heb je geen Prit meer.

Dit is voorlopig mijn laatste beidrage. Ik ben door Ruud gevraag hem te assistere bij dat informere en het zou niet correct weze, als ik daarover zou schrijve in De Spel! Tussendoor laat ik wel wat lekke hoor!!! Heel veel leesplezie bij De Spel! Ik gaat dat blat wel gewoon leze voor de achtergrond. Ruud en Ria hebbe ook een abonnement genome. Ik heb ze aangemelt en nu krijg ik daar een haleff jaar Privé kedo.

• Reageer
gravatar

Ik snap niet wat hem nu fataal is geworden. Lijm valt toch onder soft drugs? Anders zou het niet gewoon in de winkel verkocht mogen worden.

• Reageer
gravatar

Sinds wanneer is lijm snuiven nou een probleem? Dan blijven je hersens nog bij elkaar. Het probleem is dat veel lijmsnuivers uiteindelijk ook oplossers gebruiken of zo de kick van het vastigheid vinden vaker te kunnen meemaken. Helaas lossen de weke delen dan mee op, waarna er waterhoofden ontstaan. Ga je dan weer lijm snuiven dan wordt dat water een soort cement… Daar krijg je hoofdpijn van, ik wel
de lijm, daarvan krijg je een betonnen hoofd
dus die lijm, die gooi je weg weg
en je snuift alleen de hoesjes
van de lijm en/of de kartonnetjes
en daarvan krijg je geen betonnen hoofd
en daarvan krijg je geen hoofdpijn

• Reageer
gravatar

Ook wel eens gehad dat ik met mij bouwdoos bezig was en allemaal lijm op mijn broek had. Ik kom niet veel buiten, maar ik moest naar de apotheek voor een zalfje. Had best het gevoel dat ze raar naar me keken. En mijn rits zat ook vastgeplakt. Heb mijn broek toen ik hem eindelijk uit had in de vriezer gedaan, maar dat is dan, hoor ik later, voor kauwgum.

• Reageer
gravatar

Vanoudsher ben ik altijd al een (s)lijmer geweest. Vanochtend heeft de heer Geert W. te Venlo giga bij mij zitten slijmen. Hij is niet bepaald een ‘bindmiddel’. Hij gaf mij enkele adviezen en ik hem. Trekzelf snuiven! Goed tegen zwerende puisten!

• Reageer
gravatar

Zelf heb ik goede ervaringen met Tipp-Ex. Niet de waterafdunbare variant: dat is voor beginners en kinderen onder de 10. Voor gevorderden is de Tipp-Ex thinner puur een absolute must. En met dat handige tuitje is het ook nog direct boven in de neus te spuiten.

• Reageer